حقیقت دیدنی و باطل شنیدنی!

آن اوایل شلوغی ها و درگیری ها اعتقادی به جدا کردن جمعیت به صورت حق و باطل نبودم.تقسم بندی جمعیت به دو صورت حق و باطل را کار اشتباهی می دانستم و اصلاً برایم معنایی نداشت!تنها دو گروه شهروند می دانستم که بر سر مسئله ای اختلاف دارند و آنها را مخالف و موافق در نظر می گرفتم .اما بعد از انجایی که در جامعه ای زندگی می کنیم که دیانت در همه عرصه ها علی الخصوص سیاست وجود دارد و آن هم از نوع ابزاری اش و باز هم از نوع سوء استفاده اش!دیدم که عده ای خود را حق می دانند و بقیه را باطل!خود را بالا می پندارند و بقیه را مستوجب عقاب و توهین!و دیدم چه راحت حقیقت را به مسلخ دنیاطلبی خودشان می برند و به نام دین،دنیای خود را آباد می کنند و چه ها که استفاده نمی برند و چه ها که نمی کنند و چه فریب ها که نمی دهند!دیدم ماجرای مخدره مذهب چه راحت در دستانشان آمده و راحت چوب حراج بر اعتقادات دین مردم می زنند!دیدم که چگونه روحانیونی کشیش وار،دادگاه تفتیش عقاید گالیله را برایم به تصویر می کشند واز سادگی انسانهای اطرافشان چه راحت استفاده می کنند...دیدم که گویی ماجرای حق و باطل است!اما حق چه بود و باطل که!حق چه می کرد و باطل به چه رنگ!؟

علی را دوست دارم و کتابش را همواره راهگشای تمام مسائل لاینحل افکار مشوشم!علی را شناختم اما آنگونه که خود دیدم نه آنچه را که بریده بریده ،وصله پینه برای پیش برد مقاصد شومشان ،غالب مردمان ساده اندیش کرده اند و نشان می دهند.

«حق آن است که بگویی «دیدم» و باطل آن است که بگویی «شنیدم».چه زیبا سخن می گویی علی!

و من می گویم که دیدم!که من حقیقت را در متانت سکوت دیدم که چگونه با ضربه های باتوم ،سرخ می شد! وسرخی کسان کسان دیگری را نشان می دادند!و چه زیبا حقایق را وارونه جلوه می دادند ومی دهند!من حقیقت را دیدم که چگونه مظلومانه به جرم شرکت در نماز جمعه با سر و روی خونین عازم خانه شد!من حقیقت را زمانی یافتم که نگاه های هراس آلود و ناآشنای راهپیمایان روز قدس را که با گاز اشک آور نا آشنا بودند و باور نمی کردند آنچه را که می دیدند و نا آشنا بودند با دیدن سیاه و سفیدپوشان باتوم به دست!آخر چیز دیگری به آنها نشان داده بودند و شنیده بودند!! و امروز چیز دیگر می دیدند!دوستانی می شناسم که می گویند نمی دانند حق با کیست اما ذهن متعصبی نیز ندارند!کاش بودند و اینها را می دیدند نه آنچه را که به آنها نشان می دهند و در گوششان روزها و ساعتها می خواندند!!هرچند زمان همچنان باقی است و راه بر حقیقت جویان باز است!و به زودی راه را باز خواهند یافت که امیدوارم اینگونه شود اما آنها که نه می بینند نه می شنوند!و شاید هم نمی خواهند که چنین کنند !که باز آنها را نیز دیده ام که مطامعشان چکونه در گرو این انسانهاست که اگر فردا روزی نباشند کیسه جیب آنها نیز خالی خواهد شد و دنیای آنها بدتر از آخرتشان…

این یک درددل کوچک باان دوستانی بود که نمی دانند …